تازه‌ترین خبرها
تصویر بندانگشتی

بسته ماندن ریاست پاسپورت و افزایش مشکلات فراراه بیماران

شماری از شهروندان کشور، به ویژه بیمارداران، از آغاز نشدن روند توزیع گذرنامه شکایت دارند و می‌گویند که به علت نداشتن گذرنامه آنان نمی‌توانند بیماران شان را برای تداوی به بیرون از کشور انتقال دهند.

آنان می‌گویند که نیاز دارند تا هرچه زودتر بیماران شان را برای درمان به بیرون از کشور انتقال دهند، اما به علت متوقف بودن توزیع گذرنامه نمی‌توانند این کار را انجام دهند.

علی‌ محمد محمدی، یکی از باشنده‌گان کابل می‌گوید که دختری سی‌ و دو ساله‌اش بیماری قلبی دارد و پزشکان  به او گفته‌اند که باید دخترش را برای درمان به بیرون از کشور ببرد.

اکنون این مرد شصت‌‎ و نه ساله می‌گوید که بیش از یک ماه است که برای گرفتن گذرنامه سرگردان است. وی گفت: «مریض داشتیم می‌خواستیم ببریم به هند، اما پاسپورت نداریم با مشکلات دچار استیم.»

شماری از شهروندان کشور تقریبا هر روز به ریاست پاسپورت در کابل سر می‌زنند از از آغاز کار این نهاد اطلاع یابند.

عبدالرشید، مرد سی‌ونه ساله می‌گوید که بیماری عصبی دارد و همسرش نیز از هفت سال بدینسو مبتلا به بیماری زردی سیاه شده است و برای تداوی باید به بیرون از کشور بروند. عبدالرشید گفت: «همسرم مریض است، آمده‌ام که برایش پاسپورت بگیرم.»

شهروندان کشور می‌گویند که بی‌کاری، مسافرت برای یافتن کاروبار و تلاش برای درمان بیماران از علت‌هایی استند که آنان را ناگزیر ساخته اند که به بیرون از کشور بروند و برای این کار نیاز به گذرنامه دارند.

محمد قیوم، باشنده کابل، گفت: «توزیع پاسپورت یک روند ملی است باید هر چه زودتر آغاز شود. می‌تواند اقتصاد کشور را بالا ببرد.»

انتخاب مسکن و مسافرت حق مدنی هر شهروند کشور است و فعالان حقوق بشر نیز می‌گویند که هیچ کسی نمی‌تواند این حق را از شهروندان یک کشور بگیرد.

سید محمد سامع، فعال حقوق بشر در این باره چنین گفت: «این یک اصل اسلامی است که هر شخص نظر به مسایل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و سایر مسایل کشور شان را ترک کنند و دوباره به کشور شان برگردند. قوانین بین المللی هم آن را به عنوان یک حق پذیرفته است.»

در همین حال، عبدالخالق محمدی، معاون ریاست پاسپورت، می‌گوید که کار برای آغاز توزیع گذرنامه ادامه دارد و به زودی عملی خواهد شد.

آقای محمدی گفت: «وسایل و سیستم ریاست پاسپورت همه‌اش پا برجاست. ما مشکل نداریم. بحث تخنیکی است. هدف ما این‌ست که ادارات افغانستان با ریاست پاسپورت بستگی دارد. مثلا اداره احوال نفوس، د افغانستان بانک، وزارت امور داخله وزارت تجارت که چند نهاد باهم ارتباط کاری دارند، ایجاب می‌کند که ما همزمان کار خود را آغاز کنیم.»

کار توزیع گذرنامه به تاریخ بیست‌ و چهارم اسد امسال همزمان با سقوط حکومت پیشین متوقف شد و تا کنون آغاز نشده است.

بسته ماندن ریاست پاسپورت و افزایش مشکلات فراراه بیماران

شهروندان کشور می‌گویند که بی‌کاری، مسافرت برای یافتن کاروبار و تلاش برای درمان بیماران از علت‌هایی استند که آنان را ناگزیر ساخته اند که به بیرون از کشور بروند و برای این کار نیاز به گذرنامه دارند.

تصویر بندانگشتی

شماری از شهروندان کشور، به ویژه بیمارداران، از آغاز نشدن روند توزیع گذرنامه شکایت دارند و می‌گویند که به علت نداشتن گذرنامه آنان نمی‌توانند بیماران شان را برای تداوی به بیرون از کشور انتقال دهند.

آنان می‌گویند که نیاز دارند تا هرچه زودتر بیماران شان را برای درمان به بیرون از کشور انتقال دهند، اما به علت متوقف بودن توزیع گذرنامه نمی‌توانند این کار را انجام دهند.

علی‌ محمد محمدی، یکی از باشنده‌گان کابل می‌گوید که دختری سی‌ و دو ساله‌اش بیماری قلبی دارد و پزشکان  به او گفته‌اند که باید دخترش را برای درمان به بیرون از کشور ببرد.

اکنون این مرد شصت‌‎ و نه ساله می‌گوید که بیش از یک ماه است که برای گرفتن گذرنامه سرگردان است. وی گفت: «مریض داشتیم می‌خواستیم ببریم به هند، اما پاسپورت نداریم با مشکلات دچار استیم.»

شماری از شهروندان کشور تقریبا هر روز به ریاست پاسپورت در کابل سر می‌زنند از از آغاز کار این نهاد اطلاع یابند.

عبدالرشید، مرد سی‌ونه ساله می‌گوید که بیماری عصبی دارد و همسرش نیز از هفت سال بدینسو مبتلا به بیماری زردی سیاه شده است و برای تداوی باید به بیرون از کشور بروند. عبدالرشید گفت: «همسرم مریض است، آمده‌ام که برایش پاسپورت بگیرم.»

شهروندان کشور می‌گویند که بی‌کاری، مسافرت برای یافتن کاروبار و تلاش برای درمان بیماران از علت‌هایی استند که آنان را ناگزیر ساخته اند که به بیرون از کشور بروند و برای این کار نیاز به گذرنامه دارند.

محمد قیوم، باشنده کابل، گفت: «توزیع پاسپورت یک روند ملی است باید هر چه زودتر آغاز شود. می‌تواند اقتصاد کشور را بالا ببرد.»

انتخاب مسکن و مسافرت حق مدنی هر شهروند کشور است و فعالان حقوق بشر نیز می‌گویند که هیچ کسی نمی‌تواند این حق را از شهروندان یک کشور بگیرد.

سید محمد سامع، فعال حقوق بشر در این باره چنین گفت: «این یک اصل اسلامی است که هر شخص نظر به مسایل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و سایر مسایل کشور شان را ترک کنند و دوباره به کشور شان برگردند. قوانین بین المللی هم آن را به عنوان یک حق پذیرفته است.»

در همین حال، عبدالخالق محمدی، معاون ریاست پاسپورت، می‌گوید که کار برای آغاز توزیع گذرنامه ادامه دارد و به زودی عملی خواهد شد.

آقای محمدی گفت: «وسایل و سیستم ریاست پاسپورت همه‌اش پا برجاست. ما مشکل نداریم. بحث تخنیکی است. هدف ما این‌ست که ادارات افغانستان با ریاست پاسپورت بستگی دارد. مثلا اداره احوال نفوس، د افغانستان بانک، وزارت امور داخله وزارت تجارت که چند نهاد باهم ارتباط کاری دارند، ایجاب می‌کند که ما همزمان کار خود را آغاز کنیم.»

کار توزیع گذرنامه به تاریخ بیست‌ و چهارم اسد امسال همزمان با سقوط حکومت پیشین متوقف شد و تا کنون آغاز نشده است.

هم‌رسانی کنید

دیدگاه تان در این باره