تازه‌ترین خبرها
Thumbnail

بیجاشدگان در بلخ کودکان و اعضای بدن شان را به فروش گذاشتند

شماری از خانواده‌های که به علت جنگ از ولایت‌های سرپل، فاریاب، جوزجان و بلخ آواره شده و اکنون در یک کمپ در شهر مزارشریف به سر می‌برند، می‌گویند که به علت نبود مواد غذایی، فقر و مشکلات اقتصادی و شیوع بیماری‌های گونه‌‌گون مجبور شده‌اند که کودکان و کلیه‌های شان را به فروش بگذارند.

اما گفته می‌شود که با پادرمیانی عالمان دین و یک بنیاد خیریه از این کار آنان جلوگیری شده است.

به گفته آنان، هر خانواده از دو تا هفت کودک کوچک دارند و مجبور استند برای زنده ماندن سایر اعضای خانواده، یکی از آنان را قربانی کنند.

بربنیاد گفته‌های این خانواده‌ها، بهای هر کودک از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی و نرخ هر کلیه ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار افغانی تعین شده بود.

یکی از خانواده‌‌های نادار که در این کمپ زنده‌گی می‌کنند، گفت: «به مشکل دچار شدیم، خودم هم عملیات شده‌ام، کسی خبر ما را نمی‌گیرد و در مشکلات گرفتار شدیم.»

یک خانواده نادار دیگر گفت: «این فرزندم را نزدیک بود که به یک و نیم لگ بفروشم. حاجی صاحب آمد  و گفت که نفروش، گفت گناه دارد.»

از سویی هم، مسوولان یک بنیاد خیریه با آگاهی از این وضعیت در کنار کمک‌های نقدی برای ده هزار تن غذای گرم آماده و توزیع کرده اند و از سایر افراد خییر و بازرگانان می‌خواهند تا در اوضاع کنونی این چنین خانواده‌ها را کمک کنند.

محمد صادق قاسمی، رییس نهاد خیریه در بلخ گفت: «خواهرانی بودند که حاضر به سودا کردن گرده‌های شان بودند، بعضی‌های شان سودا کرده بودند، بعضی از فامیل‌هایی را دیدیم که حتی طفل‌های شان را به فروش گذاشته بودند، ما توانستیم همکار برای شان شویم.»

در همین حال، شماری از عالمان دین و باشنده‌گان بلخ از جامعه جهانی می‌خواهند تا در شرایط کنونی که مردم زیر خط فقر قرار دارند، کمک‌های بشردوستانه شان را به افغانستان گسترش بدهند و پول‌ منجمد شده افغانستان را نیز آزاد بسازند.

بیجاشدگان در بلخ کودکان و اعضای بدن شان را به فروش گذاشتند

این خانواده‌ها می‌گویند که بهای هر کودک از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی و نرخ هر کلیه ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار افغانی تعین شده بود.

Thumbnail

شماری از خانواده‌های که به علت جنگ از ولایت‌های سرپل، فاریاب، جوزجان و بلخ آواره شده و اکنون در یک کمپ در شهر مزارشریف به سر می‌برند، می‌گویند که به علت نبود مواد غذایی، فقر و مشکلات اقتصادی و شیوع بیماری‌های گونه‌‌گون مجبور شده‌اند که کودکان و کلیه‌های شان را به فروش بگذارند.

اما گفته می‌شود که با پادرمیانی عالمان دین و یک بنیاد خیریه از این کار آنان جلوگیری شده است.

به گفته آنان، هر خانواده از دو تا هفت کودک کوچک دارند و مجبور استند برای زنده ماندن سایر اعضای خانواده، یکی از آنان را قربانی کنند.

بربنیاد گفته‌های این خانواده‌ها، بهای هر کودک از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی و نرخ هر کلیه ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار افغانی تعین شده بود.

یکی از خانواده‌‌های نادار که در این کمپ زنده‌گی می‌کنند، گفت: «به مشکل دچار شدیم، خودم هم عملیات شده‌ام، کسی خبر ما را نمی‌گیرد و در مشکلات گرفتار شدیم.»

یک خانواده نادار دیگر گفت: «این فرزندم را نزدیک بود که به یک و نیم لگ بفروشم. حاجی صاحب آمد  و گفت که نفروش، گفت گناه دارد.»

از سویی هم، مسوولان یک بنیاد خیریه با آگاهی از این وضعیت در کنار کمک‌های نقدی برای ده هزار تن غذای گرم آماده و توزیع کرده اند و از سایر افراد خییر و بازرگانان می‌خواهند تا در اوضاع کنونی این چنین خانواده‌ها را کمک کنند.

محمد صادق قاسمی، رییس نهاد خیریه در بلخ گفت: «خواهرانی بودند که حاضر به سودا کردن گرده‌های شان بودند، بعضی‌های شان سودا کرده بودند، بعضی از فامیل‌هایی را دیدیم که حتی طفل‌های شان را به فروش گذاشته بودند، ما توانستیم همکار برای شان شویم.»

در همین حال، شماری از عالمان دین و باشنده‌گان بلخ از جامعه جهانی می‌خواهند تا در شرایط کنونی که مردم زیر خط فقر قرار دارند، کمک‌های بشردوستانه شان را به افغانستان گسترش بدهند و پول‌ منجمد شده افغانستان را نیز آزاد بسازند.

هم‌رسانی کنید

دیدگاه تان در این باره