پس از آن که طالبان و حکومت، خواست کاروان صلح خواهان هلمند را از بهر برقراری آتش بس رد کردند، اعضای این حرکت مردمی، امروز اعتصاب غذایی را در لشکرگاه آغاز کردند.
آنان هشدار می دهند تا زمانی که به خواست شان پاسخ مثبت داده نشود، از اعتصاب دست نخواهند کشید
اقبال خیبر، یکی از این معترضان در این باره گفت: «نه طالبان و نه هم حکومت، درخواست ما را مبنی بر ایجاد آتش بس پذیرفتند، به همین دلیل، ما می خواهیم تا زمانی که اعتصاب مان را ادامه بدهیم که دو طرف این خواست ما را بپذیرند.»
این اعتراض که از بهر افزایش ناامنی در این ولایت شکل گرفته است، معترضان می گویند که خاستگاه مردمی دارد.
آنان می گویند که حاضر اند تا با طالبان در بارۀ صلح گفت وگو کنند و به همین دلیل قرار بود امروز از لشکرگاه به سوی موسی قلعه – منطقۀ زیر نفوذ گروه طالبان – راه پیمایی کنند، اما گروه طالبان به این راه پیمایی موافقت نکرده اند.
قیس هاشمي، یکی از معترضان می گوید: «ما نان و آب نمی خوریم و حاضریم جان خود را بدهیم و این پاسخی است به کسانی که جان دیگران را می گیرند – ما جان خود را می گیریم- ما پیش این ها (طالبان) دامن پهن می کنیم که دست از جنگ بکشند؛ زنده گی دادن و گرفتن، حق خداوند است، این ها چرا فراخوان صلح ما را قبول نمی کنند.»
غلام سرور غفاری، معترض دیگر نیز می افزاید: «سکوت مردم باید شکسته شود؛ سکوتی که باعث کشته شدن مردم و ویرانی ها در این کشور شده است. بر مسجد حمله می کنند، قبرستان را آماج قرار می دهند، خانه های مردم ویران می شوند.... ما در برابر این ها صدای خود را بلند می کنیم.»
این اعتراض ها پس از آن آغاز شدند که شام روز جمعۀ گذشته، در یک حملۀ انتحاری در نزدیک یک ورزشگاه در شهر لشگرگاه دست کم شانزده غیرنظامی جان باختند و بیش از پنجاه غیرنظامی دیگر زخمی شدند.
این حمله هنگامی صورت گرفت که تماشاچیان ورزش کُشتی، از این ورزشگاه بیرون می شدند. این حمله واکنش های زیادی را به همراه داشت؛ سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری این حمله را وحشیانه و جنایت جنگی خواندند.
در پی این همه، برای نخستین بار زنان نیز در این ولایت به کاروان معترضان مرد در این پیوستند و چادر تحصن برپا کردند.
