تازه‌ترین خبرها
تصویر بندانگشتی

جشنک کچالو کلوخی در بامیان؛ از سرگرمی تا زنده نگهداشتن یک فرهنگ

باشنده‌گان بامیان که بیشتر شان جوانان استند پس از انجام کارهای روزمره که معمولأ کشاورزی است، شام‌گاهان و یا هم در روزهای تعطیلی گردهم می‌آیند و با تهیۀ کچالو کلوخی خسته‌گی‌های شان را بدر می‌کنند.

شیوۀ تهیه کچالو کلوخی چنان است که نخست از کلوخ آتش‌دانی ساخته می‌شود و سپس در آن آتش افروخته می‌شود تا داغ شود. پس از آن‌که کلوخ‌ها به اندازۀ لازم داغ شدند، کچالوها و گاهی هم گوشت در داخل آن انداخته می‌‎شوند و سپس کلوخ‌های آتش‌دان بر سر کچالوها قرار می‌گیرند و برای مدت ۳۰ تا ۴۰ دقیقه در آن‌جا می‌ماند.

جشنک کچالو کلوخی در بامیان، بیشتر در فصل تابستان و آغاز خزان برگزار می‌شود؛ هنگامی که کچالو از کشت زارها برداشت می‌شوند.

شجاع‌الدین، جوانی است که هرازگاهی با دوستانش برای سرگرمی و گذراندن وقت شان به این کار می‌پردازد. او می‌گوید که این کار برایش لذت خاصی دارد: «وقتی یک‌جای می‌شویم معمولأ به این کار می‌پردازیم و وقت ما خوش می‌گذرد.»

تا پخته شدن کچالو کلوخی، باشنده‌گان بامیان زمان را با شادمانی و نواختن سازهای محلی سپری می‌کنند.

وزیر احمد ستیز، باشندۀ دیگر بامیان است که می‌گوید جشنک کچالو کلوخی را از زمان‌های دوری به یاد دارد که پدران شان در سرزمین‌های کشاورزی و پس از برداشت کچالو به این کار می‌پرداختند.

سیتز در این باره افزود: «دوستان ما که از کابل و ولایت‌های دیگر به بامیان می‌آیند – چون این کار کم کم تبدیل شده به یک تفریح – دوستان جمع می‌شوند و کلوخی کچالو جور می‌کنند.»

بامیان در مرکز افغانستان، از محدود ولایت‌های امن کشور است که سالانه گواه حضور هزاران گردشگر داخلی و خارجی است.

پارک ملی بند امیر، شهرغلغله و جاه‌های خالی تندیس‌های بودا از جاذبه‌های مشهور گردشگری در بامیان استند. 

جشنک کچالو کلوخی در بامیان؛ از سرگرمی تا زنده نگهداشتن یک فرهنگ

شیوۀ تهیۀ کچالو کلوخی به‌گونه‌یی است که کچالو و گاهی هم گوشت درمیان کلوخ‌های داغ گذاشته می‌شوند و در حدود نیم ساعت زیر همین کلوخ‌ها پخته می‌شود.

تصویر بندانگشتی

باشنده‌گان بامیان که بیشتر شان جوانان استند پس از انجام کارهای روزمره که معمولأ کشاورزی است، شام‌گاهان و یا هم در روزهای تعطیلی گردهم می‌آیند و با تهیۀ کچالو کلوخی خسته‌گی‌های شان را بدر می‌کنند.

شیوۀ تهیه کچالو کلوخی چنان است که نخست از کلوخ آتش‌دانی ساخته می‌شود و سپس در آن آتش افروخته می‌شود تا داغ شود. پس از آن‌که کلوخ‌ها به اندازۀ لازم داغ شدند، کچالوها و گاهی هم گوشت در داخل آن انداخته می‌‎شوند و سپس کلوخ‌های آتش‌دان بر سر کچالوها قرار می‌گیرند و برای مدت ۳۰ تا ۴۰ دقیقه در آن‌جا می‌ماند.

جشنک کچالو کلوخی در بامیان، بیشتر در فصل تابستان و آغاز خزان برگزار می‌شود؛ هنگامی که کچالو از کشت زارها برداشت می‌شوند.

شجاع‌الدین، جوانی است که هرازگاهی با دوستانش برای سرگرمی و گذراندن وقت شان به این کار می‌پردازد. او می‌گوید که این کار برایش لذت خاصی دارد: «وقتی یک‌جای می‌شویم معمولأ به این کار می‌پردازیم و وقت ما خوش می‌گذرد.»

تا پخته شدن کچالو کلوخی، باشنده‌گان بامیان زمان را با شادمانی و نواختن سازهای محلی سپری می‌کنند.

وزیر احمد ستیز، باشندۀ دیگر بامیان است که می‌گوید جشنک کچالو کلوخی را از زمان‌های دوری به یاد دارد که پدران شان در سرزمین‌های کشاورزی و پس از برداشت کچالو به این کار می‌پرداختند.

سیتز در این باره افزود: «دوستان ما که از کابل و ولایت‌های دیگر به بامیان می‌آیند – چون این کار کم کم تبدیل شده به یک تفریح – دوستان جمع می‌شوند و کلوخی کچالو جور می‌کنند.»

بامیان در مرکز افغانستان، از محدود ولایت‌های امن کشور است که سالانه گواه حضور هزاران گردشگر داخلی و خارجی است.

پارک ملی بند امیر، شهرغلغله و جاه‌های خالی تندیس‌های بودا از جاذبه‌های مشهور گردشگری در بامیان استند. 

هم‌رسانی کنید