تازه‌ترین خبرها
تصویر بندانگشتی

صدها زن در ولایت ننگرهار قالین بافی می‌کنند

صدها زن در ولایت ننگرهار به قالین بافی پرداخته‌اند و از این راه هزینه‌های زنده‌گی خود و فامیل‌های شان را تأمین می‌کنند.

این زنان، قالین بافی را در دورۀ مهاجرت در پاکستان فرا گرفته‌اند و پس از برگشت به افغانستان به این کار ادامه داده‌اند.

فهمیه یکی از این زنان است. او در دورۀ مهاجرت در خیبر پشتونخواه هنر قالین بافی را فرا گرفته‌‎است.

فهیمه می‌گوید که با برگشت به افغانستان او و خانواده‌اش روزهای بدی را تجربه کردند، اما با فراهم شدن زمینۀ قالین بافی، اندکی از مشکلات آنان کاسته شد: «در پاکستان قالین‌ بافی می‌کردیم. وقتی به افغانستان آمدیم، وضعیت بسیار خراب بود. اما حالا کار ما خوب است و ما خوشحالیم.»

لیلا زنی دیگری است که در ننگرهار به قالین بافی پرداخته‌است. او تجربۀ مشابهی با فهیمه دارد و از کارش راضی است: «اکنون زمینه برای ما فراهم شده‌است که قالین بافی کنیم و از این درک پول پیدا کنیم. خوب است زنده‌گی پیش می‌رود.»

در حال حاضر در چهارده ولسوالی ننگرهار زنان و مردان قالین بافی می‌کنند، اما این صنعت بیشتر در ولسوالی بهسود رونق یافته‌است.

شاه زلمی، نمایندۀ اتحادیۀ قالین بافان ولسوالی بهسود بیان داشت: «ما با این کار نه تنها به خود کمک می‌کنیم که به دولت نیز عاید می‌آوریم.»

دستگاه‌های بافت قالین به این خانواده از سوی وزارت احیاء و انکشاف دهات در چارچوب برنامه توسعه اقتصاد روستایی توزیع شده‌اند.

وزارت احیا و انکشاف دهات می‌گوید که بربنیاد هنر و مهارتی که خانواده‌ها دارند، برای شان دستگاه‌های تولیدی توزیع می‌شوند.

محمد خالد ایوبی، مسؤول برنامۀ تقویت اقتصاد روستایی در شرق کشور تصریح کرد: «در ننگرهار برای در حدود هزار تن دستگاه توزیع شده‌است. ما برای برگشت کننده‌گانی که مهارت بلند استند، زمینۀ کار فراهم می‌کنیم.»

بربنیاد اطلاعات وزارت احیا و انکشاف دهات، تاکنون برای یک‌‎هزار خانواده در ننگرهار دستگاه‌های قالین توزیع شده‌اند و در هر یکی از این خانواده‌ها سه تن سرگرم قالین بافی استند.

صدها زن در ولایت ننگرهار قالین بافی می‌کنند

بربنیاد اطلاعات وزارت احیا و انکشاف دهات، تاکنون برای یک‌‎هزار خانواده در ننگرهار دستگاه‌های قالین توزیع شده‌اند و در هر یکی از این خانواده‌ها سه تن سرگرم قالین بافی استند.

تصویر بندانگشتی

صدها زن در ولایت ننگرهار به قالین بافی پرداخته‌اند و از این راه هزینه‌های زنده‌گی خود و فامیل‌های شان را تأمین می‌کنند.

این زنان، قالین بافی را در دورۀ مهاجرت در پاکستان فرا گرفته‌اند و پس از برگشت به افغانستان به این کار ادامه داده‌اند.

فهمیه یکی از این زنان است. او در دورۀ مهاجرت در خیبر پشتونخواه هنر قالین بافی را فرا گرفته‌‎است.

فهیمه می‌گوید که با برگشت به افغانستان او و خانواده‌اش روزهای بدی را تجربه کردند، اما با فراهم شدن زمینۀ قالین بافی، اندکی از مشکلات آنان کاسته شد: «در پاکستان قالین‌ بافی می‌کردیم. وقتی به افغانستان آمدیم، وضعیت بسیار خراب بود. اما حالا کار ما خوب است و ما خوشحالیم.»

لیلا زنی دیگری است که در ننگرهار به قالین بافی پرداخته‌است. او تجربۀ مشابهی با فهیمه دارد و از کارش راضی است: «اکنون زمینه برای ما فراهم شده‌است که قالین بافی کنیم و از این درک پول پیدا کنیم. خوب است زنده‌گی پیش می‌رود.»

در حال حاضر در چهارده ولسوالی ننگرهار زنان و مردان قالین بافی می‌کنند، اما این صنعت بیشتر در ولسوالی بهسود رونق یافته‌است.

شاه زلمی، نمایندۀ اتحادیۀ قالین بافان ولسوالی بهسود بیان داشت: «ما با این کار نه تنها به خود کمک می‌کنیم که به دولت نیز عاید می‌آوریم.»

دستگاه‌های بافت قالین به این خانواده از سوی وزارت احیاء و انکشاف دهات در چارچوب برنامه توسعه اقتصاد روستایی توزیع شده‌اند.

وزارت احیا و انکشاف دهات می‌گوید که بربنیاد هنر و مهارتی که خانواده‌ها دارند، برای شان دستگاه‌های تولیدی توزیع می‌شوند.

محمد خالد ایوبی، مسؤول برنامۀ تقویت اقتصاد روستایی در شرق کشور تصریح کرد: «در ننگرهار برای در حدود هزار تن دستگاه توزیع شده‌است. ما برای برگشت کننده‌گانی که مهارت بلند استند، زمینۀ کار فراهم می‌کنیم.»

بربنیاد اطلاعات وزارت احیا و انکشاف دهات، تاکنون برای یک‌‎هزار خانواده در ننگرهار دستگاه‌های قالین توزیع شده‌اند و در هر یکی از این خانواده‌ها سه تن سرگرم قالین بافی استند.

هم‌رسانی کنید